Een korting van 15% op Microsoft AI klinkt als een interessante inkoopkans.

Het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan biedt organisaties de mogelijkheid om vooraf Agent Commit Units, oftewel ACUs, in te kopen tegen een gereduceerd tarief. Microsoft hanteert momenteel drie staffels: 20.000 ACUs met 5% korting, 100.000 ACUs met 10% korting en 500.000 ACUs met 15% korting.

Maar voor CIO’s, CFO’s en procurementteams is de belangrijkste vraag niet hoeveel korting Microsoft biedt.

De relevante vraag is:

Hoeveel AI-capaciteit gaat uw organisatie daadwerkelijk gebruiken?

Want een korting verlaagt de prijs van wat u koopt.

Een korting maakt ongebruikte capaciteit niet goedkoper.

En precies daar ontstaat het belangrijkste risico van het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan.

Wat is het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan?

Het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan is een vooraf betaald commitment voor geselecteerde Microsoft AI-consumptie.

Organisaties kopen een pool van Agent Commit Units. Volgens Microsoft vertegenwoordigt één ACU één Amerikaanse dollar aan kwalificerende retailkosten. De ACU’s worden gedurende de looptijd automatisch ingezet voor daarvoor in aanmerking komende consumption. Het plan heeft een looptijd van één jaar.

Microsoft positioneert het plan als een bredere prepaid constructie voor geselecteerde workloads binnen onder meer Microsoft Foundry, Microsoft Copilot Studio, Microsoft Fabric en GitHub.

Voor Copilot gaat het om geselecteerde Copilot Credit-enabled agentic services, waaronder Microsoft Copilot Studio, Dynamics 365 first-party agents en Copilot. De exacte productdekking kan wijzigen en moet daarom altijd tegen de actuele Microsoft-documentatie worden gecontroleerd.

De huidige staffels zijn:

De bedragen zijn gebaseerd op de actuele Microsoft-prijsinformatie en kunnen door Microsoft worden gewijzigd.

Op papier is de logica eenvoudig: hoe groter de commitment, hoe hoger de korting.

De financiële beoordeling is echter minder eenvoudig.

De fout die procurement gemakkelijk maakt

Bij enterprise software is het verleidelijk om een hogere volumekorting als een directe besparing te beschouwen.

Dat werkt alleen wanneer het ingekochte volume daadwerkelijk nodig is.

Stel dat een organisatie verwacht gedurende twaalf maanden ongeveer $100.000 aan kwalificerende AI-consumptie te realiseren.

Een commitment van 100.000 ACUs tegen $90.000 kan dan aantrekkelijk zijn.

Maar als de werkelijke consumptie slechts $70.000 bedraagt, verandert de businesscase fundamenteel.

De organisatie heeft dan niet simpelweg 10% korting gekregen.

Een deel van de vooraf ingekochte capaciteit wordt niet benut.

Daarom is de relevante KPI niet alleen de contractuele korting, maar de effectieve besparing na werkelijk gebruik.

Een organisatie kan een hoge korting realiseren en toch financieel ongunstiger uitkomen wanneer een substantieel deel van de commitment ongebruikt blijft.

Dat is een belangrijk verschil tussen korting en waarde.

Microsoft vraagt organisaties zelf de juiste omvang te bepalen

Microsoft adviseert organisaties om de verwachte consumptie van onder meer Microsoft Foundry, Microsoft Copilot Studio, Microsoft Fabric en GitHub voor de looptijd in te schatten om de juiste omvang van het plan te bepalen.

Dat klinkt logisch.

Een prepaid commitment is alleen rationeel wanneer de toekomstige behoefte voldoende voorspelbaar is.

Maar precies daar ligt voor veel organisaties een uitdaging.

AI-consumptie heeft vaak nog weinig historische data.

Een organisatie die vandaag een nieuwe agentomgeving uitrolt, heeft misschien geen twaalf maanden aan betrouwbare gebruiksgegevens.

Toch moet een commitment voor een periode van één jaar worden bepaald.

Daar ontstaat een klassieke forecastingvraag:

Hoeveel van de verwachte AI-groei is gebaseerd op aantoonbare consumptie en hoeveel op ambitie?

Dat onderscheid zou onderdeel moeten zijn van iedere businesscase.

Forecasting moet verder gaan dan één groeipercentage

Een jaarlijkse forecast van bijvoorbeeld “AI-consumptie groeit met 40%” is voor procurement onvoldoende.

De forecast moet worden opgebouwd vanuit de onderliggende workloads.

Denk aan bestaande Copilot-consumptie, geplande Copilot Studio-agents, Microsoft Foundry-workloads, relevante Fabric-consumptie, GitHub-consumptie, nieuwe AI-projecten en geplande productie-uitrol.

Daarna zouden minimaal drie scenario’s moeten worden doorgerekend.

Conservatief scenario

AI-adoptie groeit beperkt en meerdere projecten blijven in pilotfase.

Realistisch scenario

De huidige projecten worden volgens planning uitgerold en bestaande consumption groeit geleidelijk.

Hoog scenario

AI-adoptie versnelt en meerdere agentic workloads worden bedrijfskritisch.

De commitment zou vervolgens niet automatisch gebaseerd moeten worden op het hoogste scenario.

Dat is een bekende fout bij cloudcommitments: het optimistische groeiscenario wordt behandeld alsof het de meest waarschijnlijke uitkomst is.

Een roadmap is echter nog geen consumption.

Ondercommitment is óók een risico

Dat betekent niet dat organisaties altijd zo weinig mogelijk moeten inkopen.

Een te lage commitment heeft namelijk ook consequenties.

Als de werkelijke consumptie hoger uitvalt dan de vooraf ingekochte capaciteit, moet aanvullende capaciteit worden aangeschaft of het resterende gebruik wordt afgerekend via het beschikbare betaalmodel.

Microsoft geeft aan dat voor gebruik boven de oorspronkelijke ACU-pool aanvullende Agent Pre-Purchase Plans kunnen worden gekocht of billing kan overschakelen naar pay-as-you-go.

Daarom moeten beide risico’s worden doorgerekend.

Overcommitment

U koopt meer capaciteit dan u nodig heeft.

Resultaat: ongebruikte capaciteit en verlies van financiële flexibiliteit.

Undercommitment

U koopt te weinig capaciteit.

Resultaat: een deel van het gebruik valt buiten de prepaid commitment en wordt volgens het dan geldende betaalmodel afgerekend.

De optimale commitment ligt dus niet noodzakelijk bij de laagste of hoogste staffel.

De optimale commitment ligt bij de beste verhouding tussen prijsvoordeel, gebruikszekerheid en financieel risico.

Ongebruikte ACUs zijn geen onbeperkte buffer

Dit is een belangrijk contractueel punt.

Het Agent Pre-Purchase Plan heeft een looptijd van één jaar. Ongebruikte commitment kan niet simpelweg worden doorgeschoven naar een volgende jaartermijn. Microsoft vermeldt bovendien dat annuleren en omwisselen van het plan niet wordt ondersteund en dat aankopen definitief zijn.

Een te hoge commitment kan daarom niet worden gezien als een vrijblijvende reserve voor toekomstige groei.

De organisatie neemt daadwerkelijk financieel risico voor de looptijd.

Dat is vooral relevant wanneer AI-projecten nog in ontwikkeling zijn.

Een organisatie kan vandaag overtuigd zijn van een brede uitrol van agents, maar over zes maanden besluiten om een deel van die projecten niet door te zetten.

De capaciteit die daarvoor vooraf is ingekocht, verdwijnt daarmee niet automatisch.

Automatische verlenging verdient extra aandacht

Er is nog een governancepunt dat gemakkelijk over het hoofd wordt gezien.

Microsoft documenteert dat het Agent Pre-Purchase Plan standaard is geconfigureerd voor automatische verlenging aan het einde van de éénjarige looptijd.

Dat betekent niet dat organisaties de renewal ongemerkt moeten laten doorlopen.

Een prepaid commitment zou juist aanleiding moeten zijn voor een formeel renewalproces.

Voorafgaand aan renewal zou minimaal moeten worden gekeken naar:

• werkelijke consumption;
• resterende capaciteit;
• nieuwe AI-workloads;
• gewijzigde architectuur;
• bestaande Microsoft commitments;
• toekomstige businesscases;
• en de verwachte consumption voor de volgende twaalf maanden.

Een renewal zou daarmee geen administratieve handeling moeten zijn, maar een nieuw investeringsbesluit.

Bestaande Microsoft commitments kunnen de businesscase veranderen

Het Agent Pre-Purchase Plan moet bovendien niet geïsoleerd worden beoordeeld.

Microsoft beschrijft verschillende situaties waarin organisaties meerdere AI-gerelateerde commitments naast elkaar kunnen hebben.

Denk aan een Microsoft Foundry PTU-reservering, een Fabric Capacity-reservering, een Copilot Credit Pre-Purchase Plan en het bredere Microsoft Agent Pre-Purchase Plan.

Dat is belangrijk voor procurement.

Wanneer meerdere benefits dezelfde consumption kunnen dekken, geldt een bepaalde toepassingsvolgorde. Microsoft beschrijft bijvoorbeeld dat reserveringen vóór prepaid plannen worden toegepast en dat specifiekere prepaid plannen vóór een breder Agent Pre-Purchase Plan kunnen worden gebruikt.

Een nieuwe commitment kan daardoor logisch lijken wanneer deze afzonderlijk wordt beoordeeld, terwijl de totale organisatie al voldoende capaciteit heeft ingekocht.

De vraag moet daarom niet zijn:

“Is dit nieuwe plan goedkoper?”

Maar:

“Wat wordt onze totale commitmentpositie na aanschaf van dit plan?”

Commitment stacking: het nieuwe risico voor enterprise IT

Dit leidt tot een breder probleem: commitment stacking.

Organisaties beschikken steeds vaker over meerdere vormen van vooraf ingekochte capaciteit.

Dat kan binnen Azure, GitHub en Microsoft AI.

Iedere afzonderlijke commitment kan rationeel zijn.

Het risico ontstaat wanneer de onderliggende forecasts elkaar overlappen.

Een businessunit verwacht meer AI-gebruik.

FinOps verwacht hogere cloudconsumptie.

Development verwacht meer GitHub Copilot-gebruik.

Procurement onderhandelt ondertussen een nieuw prepaid plan.

Als deze verwachtingen niet centraal worden gecombineerd, kan dezelfde groeiverwachting meerdere keren worden verwerkt in verschillende commitments.

Het resultaat is geen korting.

Het resultaat is overcommitment.

Voor grotere organisaties betekent dit dat commitments niet langer alleen per product moeten worden geoptimaliseerd.

Er moet ook worden gekeken naar het totale commitmentportfolio.

Het Agent Pre-Purchase Plan en FinOps

Hier ontstaat een duidelijke verbinding tussen Software Asset Management en FinOps.

Traditioneel richt Software Asset Management zich op entitlement, gebruikers, licenties, contractvoorwaarden, compliance en softwaregebruik.

FinOps richt zich meer op cloudconsumptie, forecasting, kostenallocatie en optimalisatie.

AI-consumptie bevindt zich precies op het snijvlak van deze disciplines.

Een prepaid AI-commitment vereist namelijk zowel contractuele controle als operationeel inzicht in gebruik.

De organisatie moet weten:

Wat hebben we gekocht?

Waar kan het voor worden gebruikt?

Wie gebruikt het?

Hoeveel wordt er verbruikt?

Hoeveel capaciteit resteert?

Wanneer loopt de commitment af?

Wat gebeurt er bij renewal?

Dat is geen puur licensingvraagstuk meer.

Het is financieel governance.

De bredere ontwikkeling van consumption-based AI en de gevolgen voor IT-budgettering en governance worden ook besproken in:

Microsoft AI Tokens en de impact op IT-budgetten

Microsoft beweegt naar een bredere consumption-economie

Het Agent Pre-Purchase Plan staat niet op zichzelf.

Microsoft introduceert steeds meer constructies waarin organisaties vooraf capaciteit kunnen inkopen voor consumption-based diensten.

Een vergelijkbare ontwikkeling is zichtbaar bij GitHub.

GitHub Pre-Purchase Plans: de opkomst van AI consumption pricing

Voor organisaties betekent dit dat de klassieke vraag “hoeveel licenties hebben we nodig?” steeds minder toereikend wordt.

De nieuwe vraag is:

Hoeveel software- en AI-capaciteit verwachten we daadwerkelijk te consumeren?

Dat is een fundamenteel andere manier van budgetteren.

Voor procurement betekent dit ook dat de traditionele focus op aantallen gebruikers, SKU’s en prijs per licentie moet worden aangevuld met consumption forecasting en commitment governance.

De juiste vraag voor procurement is niet “hoeveel korting?”

Een goed procurementproces begint daarom niet met de prijslijst.

Het begint met de consumptionanalyse.

Pas daarna kan worden bepaald welke commitment passend is.

De volgorde zou idealiter zijn:

1. Analyseer historisch gebruik

Welke AI-consumptie vindt vandaag daadwerkelijk plaats?

2. Breng toekomstige workloads in kaart

Welke agents, Copilot Studio-oplossingen, Foundry-workloads, Fabric-scenario’s en andere kwalificerende toepassingen staan gepland?

3. Scheid bewezen gebruik van verwachte groei

Welke consumptie is gebaseerd op data en welke op businessplannen?

4. Breng bestaande commitments in kaart

Welke prepaid plannen, reserveringen en andere contractuele verplichtingen bestaan al?

5. Bereken meerdere scenario’s

Wat gebeurt er bij bijvoorbeeld 20% lagere of hogere consumptie?

6. Bepaal vervolgens de optimale commitment

Pas dan is het kortingspercentage relevant.

Deze volgorde voorkomt dat de commerciële aanbieding van de leverancier de businesscase gaat bepalen.

Wat betekent dit voor de CFO?

Voor de CFO is vooral de aard van de verplichting relevant.

Een prepaid AI-commitment is geen gewone maandelijkse software-uitgave.

De organisatie committeert vooraf financiële middelen aan verwachte toekomstige consumptie.

Daarmee ontstaat een vergelijkbare vraag als bij andere cloudcommitments:

Hoe zeker zijn we van het toekomstige gebruik?

Een CFO zou daarom niet alleen moeten kijken naar de nominale korting, maar ook naar:

• commitmentwaarde;
• verwachte utilization;
• downside bij ondergebruik;
• exposure bij groei;
• renewalrisico;
• alternatieve betaalmodellen;
• en de totale Microsoft commitmentpositie.

Dit sluit aan bij de bredere financiële verantwoordelijkheid rond enterprise software.

Softwarelicenties op de CFO-agenda: grip op kosten, risico’s en contracten

Softwarekosten zijn niet uitsluitend een IT-vraagstuk. Zodra organisaties grotere prepaid commitments aangaan, raakt de beslissing ook forecasting, cashplanning, governance en risicobeheersing.

Wanneer is 15% korting wél aantrekkelijk?

Het Agent Pre-Purchase Plan kan absoluut een interessante constructie zijn.

Een hogere commitment kan rationeel zijn wanneer:

• er voldoende historische consumptiondata beschikbaar is;
• de relevante AI-workloads al productie draaien;
• de verwachte groei redelijk voorspelbaar is;
• bestaande commitments goed zijn afgestemd;
• de organisatie de capaciteit centraal monitort;
• en de business de AI-workloads daadwerkelijk voor de volledige looptijd verwacht te gebruiken.

In zo’n situatie kan een hogere staffel een logisch onderdeel zijn van de commerciële strategie.

Maar het uitgangspunt blijft:

De korting moet het gevolg zijn van een passende commitment, niet de reden om een grotere commitment aan te gaan.

Wanneer is voorzichtigheid verstandiger?

Een organisatie zou juist terughoudend moeten zijn wanneer:

• AI-projecten nog uitsluitend pilots zijn;
• consumptiondata ontbreekt;
• meerdere AI-platformen nog worden geëvalueerd;
• de toekomstige architectuur onzeker is;
• businesscases nog niet zijn goedgekeurd;
• AI-adoptie sterk afhankelijk is van gebruikersgedrag;
• of er al meerdere prepaid commitments bestaan.

In zo’n situatie kan flexibiliteit financieel waardevoller zijn dan de maximale korting.

Een iets hogere prijs per eenheid kan uiteindelijk goedkoper zijn wanneer daarmee wordt voorkomen dat een groot bedrag vooraf wordt vastgelegd voor capaciteit die niet wordt gebruikt.

Een praktische businesscase

Een goede businesscase hoeft niet ingewikkeld te zijn.

Neem bijvoorbeeld een organisatie die drie scenario’s verwacht:

Dit voorbeeld is illustratief en bedoeld om de besluitvorming inzichtelijk te maken. Het zijn geen Microsoft-prijzen of door Microsoft gepubliceerde scenario’s.

De fout zou zijn om direct een commitment van $150.000 te nemen omdat het hoge scenario de grootste potentiële korting oplevert.

De juiste analyse is:

Wat is de kans dat ieder scenario zich voordoet?

En vervolgens:

Wat kost ieder scenario onder pay-as-you-go en onder verschillende commitmentniveaus?

Daarmee ontstaat een risico-gewogen businesscase.

Dat is veel relevanter dan simpelweg het kortingspercentage vergelijken.

De relevante KPI is uiteindelijk de effectieve besparing:

effectieve besparing = vermeden kosten minus kosten van ongebruikte commitment

Daarmee wordt zichtbaar waarom een hoge contractuele korting niet automatisch tot een lage totale kosten leidt.

Vijf vragen die procurement vóór aanschaf moet beantwoorden

Voordat een organisatie het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan aanschaft, zouden minimaal deze vijf vragen moeten zijn beantwoord.

1. Hoeveel kwalificerende AI-consumptie hebben we aantoonbaar?

Gebruik historische data waar mogelijk.

2. Welk deel van onze forecast is bewezen en welk deel is ambitie?

Een roadmap is nog geen consumption.

3. Welke Microsoft commitments hebben we al?

Voorkom dat verschillende prepaid constructies dezelfde groeiverwachting afdekken.

4. Wat is het financiële risico bij ondergebruik?

Bereken niet alleen de korting, maar ook het verlies wanneer capaciteit niet wordt benut.

5. Wat gebeurt er bij renewal?

Maak van de jaarlijkse verlenging een expliciet besluit op basis van actuele consumption.

De bredere contractstrategie

Het Agent Pre-Purchase Plan laat ook zien dat Microsoft licensing steeds minder uitsluitend draait om het inkopen van gebruikerslicenties.

Organisaties moeten steeds vaker verschillende commerciële modellen naast elkaar beoordelen:

• subscription licensing;
• prepaid consumption;
• reservations;
• pay-as-you-go;
• enterprise commitments;
• en product-specifieke prepaid plannen.

Dat maakt de contractstrategie belangrijker.

Een organisatie kan op productniveau een goede prijs krijgen en toch op portfolioniveau een ongunstige positie opbouwen.

Dat gebeurt bijvoorbeeld wanneer meerdere commitments afzonderlijk worden onderhandeld zonder één centraal beeld van de totale toekomstige consumption.

Daarom hoort de beoordeling van een Agent Pre-Purchase Plan niet alleen thuis bij procurement.

Ook IT, FinOps, Software Asset Management, finance en de architectuurfunctie zouden betrokken moeten zijn.

De strategische les: koop geen korting, koop passende capaciteit

Het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan kan voor enterpriseorganisaties een nuttig instrument zijn om AI-consumptie tegen een gereduceerd tarief vooraf te financieren.

Maar de maximale korting is niet automatisch de maximale besparing.

Een organisatie die 15% korting krijgt op capaciteit die grotendeels ongebruikt blijft, heeft economisch geen goede deal gesloten.

De echte waarde van het plan ontstaat wanneer drie zaken op elkaar aansluiten:

consumption → commitment → contractvoorwaarden

Daarom zou procurement de beslissing moeten benaderen als een combinatie van financiële planning, Software Asset Management, FinOps en contractstrategie.

De belangrijkste vraag is uiteindelijk niet:

“Hoeveel korting krijgen we?”

Maar:

“Hoeveel capaciteit hebben we aantoonbaar nodig, hoe zeker zijn we daarvan en hoeveel risico willen we zelf dragen?”

Dat is de relevante vraag achter ieder consumption-based softwarecontract.

En precies daarom geldt:

Koop geen maximale korting. Koop een commitment die past bij uw werkelijke behoefte.

FAQ

Wat is het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan?

Het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan is een éénjarige prepaid commitment waarbij organisaties Agent Commit Units (ACUs) vooraf inkopen voor geselecteerde Microsoft AI-consumptie.

Hoeveel korting geeft Microsoft met het Agent Pre-Purchase Plan?

Microsoft vermeldt momenteel drie staffels: 5% korting bij 20.000 ACUs, 10% bij 100.000 ACUs en 15% bij 500.000 ACUs.

Wat kost 500.000 ACUs?

De actuele Microsoft-prijsinformatie vermeldt $425.000 voor 500.000 ACUs, tegenover een nominale waarde van $500.000. Dat correspondeert met 15% korting.

Wat gebeurt er met ongebruikte ACUs?

Ongebruikte ACUs kunnen niet worden meegenomen naar een volgende jaartermijn. Microsoft vermeldt daarnaast dat annuleren en omwisselen niet wordt ondersteund en dat aankopen definitief zijn.

Kan het Agent Pre-Purchase Plan naast andere Microsoft commitments bestaan?

Ja. Microsoft beschrijft combinaties met onder andere Microsoft Foundry-reserveringen, Fabric Capacity-reserveringen en Copilot Credit Pre-Purchase Plans. Bij overlap geldt een specifieke toepassingsvolgorde.

Wordt het Agent Pre-Purchase Plan automatisch verlengd?

Microsoft documenteert dat de automatische renewal standaard is ingeschakeld. Organisaties moeten daarom hun renewal-instellingen en interne governance controleren.

Wanneer is een Agent Pre-Purchase Plan interessant?

Vooral wanneer de organisatie voldoende historische consumptiondata heeft, structurele AI-workloads verwacht en de toekomstige behoefte redelijk betrouwbaar kan voorspellen.

Wanneer kan pay-as-you-go verstandiger zijn?

Bij sterk fluctuerende of nog onzekere consumptie kan flexibiliteit belangrijker zijn dan een prepaid korting. De juiste keuze hangt af van de verwachte consumption, het risico van ondergebruik en de beschikbare alternatieve betaalmodellen.

Wilt u weten of het Agent Pre-Purchase Plan bij uw organisatie past?

Een nieuwe Microsoft-prijsstructuur beoordelen begint niet bij de maximale korting, maar bij uw daadwerkelijke gebruik, bestaande commitments en verwachte AI-consumptie.

BeSharp Experts helpt organisaties onafhankelijk bij Microsoft licensing, contractoptimalisatie, consumptionanalyse, FinOps en strategische onderhandelingen.

Juist bij nieuwe consumption-based modellen is het belangrijk om niet alleen naar de aangeboden korting te kijken, maar naar de totale financiële en contractuele impact.

Wilt u uw situatie bespreken?

Contact | Advies over softwarelicenties en IT-contracten

Of overleg rechtstreeks telefonisch met BeSharp Experts via +31 (0)85-007 0484.

Strategische conclusie

Het Microsoft Agent Pre-Purchase Plan laat zien dat enterprise software verder verschuift van een model waarin vooral gebruikers en licenties centraal staan naar een model waarin daadwerkelijke consumptie en vooraf gecommitteerde capaciteit een grotere rol spelen.

Dat vraagt om een andere manier van inkopen.

Een goede Microsoft-onderhandeling draait niet uitsluitend om het hoogste kortingspercentage. De echte onderhandelingswaarde zit in de combinatie van prijs, commitment, flexibiliteit, consumption, bestaande contracten en toekomstig gebruik.

Voor organisaties met voorspelbare AI-consumptie kan het Agent Pre-Purchase Plan een financieel interessante keuze zijn.

Voor organisaties die nog volop experimenteren met AI kan dezelfde korting juist leiden tot onnodige financiële verplichtingen.

15% korting is daarom niet het doel. Een passende commitment is het doel.

Want uiteindelijk is de goedkoopste AI-capaciteit niet de capaciteit met de hoogste korting.

Het is de capaciteit die u daadwerkelijk nodig heeft én gebruikt.