Wereldwijde IT-uitgaven groeien naar $7,35 biljoen: wat betekent dit voor CIO’s en IT-budgetten?

De wereldwijde IT-uitgaven stijgen in 2027 naar verwachting tot 7,35 biljoen dollar. Dat is een groei van 15 procent ten opzichte van 2026, blijkt uit de nieuwste prognose van Gartner, gepubliceerd op 21 oktober 2026. Vooral investeringen in AI-infrastructuur, cloudplatforms en software dragen bij aan deze ontwikkeling.

Achter deze groei schuilt een strategische verschuiving. Bedrijven investeren niet alleen meer in software en digitale dienstverlening, maar ook in de infrastructuur die nodig is om kunstmatige intelligentie op grote schaal te ontwikkelen en toe te passen. Tegelijkertijd lopen de kosten van datacentersystemen en bepaalde hardware sterk op.

Voor CIO’s, IT-managers, procurementteams en financiële directies ontstaat daardoor een dubbele uitdaging: voldoende investeren om technologische mogelijkheden te benutten, zonder de grip op IT-kosten, contractuele verplichtingen en licentiecompliance te verliezen.

De prognose van Gartner maakt duidelijk dat de omvang van de IT-markt niet langer het enige relevante gegeven is. Minstens zo belangrijk is de vraag hoe organisaties hun investeringen structureren, welke kosten structureel terugkeren en hoeveel commerciële flexibiliteit zij behouden.

Gartner verwacht groei van 15 procent in 2027

Volgens Gartner stijgen de wereldwijde IT-uitgaven van circa 6,39 biljoen dollar in 2026 naar 7,35 biljoen dollar in 2027. Daarmee overschrijdt de markt voor het eerst de grens van 7 biljoen dollar.

De groei wordt niet gelijkmatig verdeeld over alle IT-segmenten. Vooral datacentersystemen en Infrastructure as a Service (IaaS) laten een sterke ontwikkeling zien. Software blijft eveneens groeien, terwijl de groei van IT-diensten en communicatiediensten relatief gematigd is.

De onderstaande cijfers zijn afkomstig uit de Gartner IT Spending Forecast van oktober 2026. Bedragen zijn afgerond en uitgedrukt in miljarden Amerikaanse dollars.

Bron: Gartner, Worldwide IT Spending Forecast, oktober 2026.

De cijfers vragen om een zorgvuldige interpretatie. De verwachte groei van datacentersystemen bedraagt in 2027 maar liefst 55,5 procent. Ook de IaaS-markt groeit met 25,7 procent. Dat wijst op een aanzienlijke uitbreiding van de capaciteit die nodig is voor AI-toepassingen, dataverwerking en cloudgebaseerde infrastructuur.

Voor enterprise-organisaties betekent dit dat infrastructuurkeuzes steeds grotere financiële gevolgen kunnen hebben. De keuze tussen eigen infrastructuur, publieke cloud en hybride architecturen beïnvloedt niet alleen de initiële investering, maar ook de terugkerende kosten, contractuele afhankelijkheden en mogelijkheden om later van strategie te veranderen.

AI-infrastructuur wordt een strategische investering

Gartner ziet twee onderling verbonden domeinen als belangrijke aanjagers van de volgende groeifase: AI-infrastructuur en AI-software.

De vraag naar voor AI geoptimaliseerde servers, cloudinfrastructuur en AI-softwareplatforms neemt toe doordat organisaties AI niet langer uitsluitend als experiment willen inzetten. De ambitie verschuift naar toepassing op grotere schaal, met gestandaardiseerde processen, beheersbare beveiliging en integratie in bestaande bedrijfsactiviteiten.

Gartner-analist John-David Lovelock benadrukt dat de groei van de digitale economie steeds sterker afhankelijk wordt van het vermogen om AI-infrastructuur op grote schaal te financieren, te bouwen en commercieel te benutten.

Dat verandert de manier waarop investeringen moeten worden beoordeeld. In eerdere technologische cycli vormde infrastructuur vooral de basis voor softwaregroei. Nu wordt AI-infrastructuur zelf steeds vaker behandeld als een strategisch investeringsobject, ondersteund door kapitaaluitgaven van hyperscalers, particuliere investeringen en verschillende financieringsconstructies.

Voor ondernemingen is dat een belangrijke ontwikkeling. De beschikbaarheid van AI-capaciteit is slechts één onderdeel van de businesscase. De werkelijke waarde hangt ook af van bezettingsgraad, gebruikskosten, integratie met bestaande systemen en de mate waarin AI aantoonbaar bijdraagt aan productiviteit of bedrijfsresultaten.

Een organisatie die omvangrijke AI-capaciteit contracteert zonder voldoende inzicht in de verwachte vraag, kan langdurig vastzitten aan kosten die niet in verhouding staan tot het gerealiseerde gebruik. Andersom kan onvoldoende capaciteit de uitrol van waardevolle toepassingen beperken.

De strategische vraag is daarom niet alleen hoeveel AI-infrastructuur een organisatie nodig heeft, maar ook hoeveel capaciteit zij verantwoord kan financieren en onder welke contractuele voorwaarden.

Hogere hardwareprijzen zetten IT-budgetten onder druk

Naast de groeiende vraag naar AI-infrastructuur wijst Gartner op een tweede ontwikkeling: stijgende geheugenprijzen.

Volgens het onderzoeksbureau zijn de prijzen van geheugenchips in de twaalf maanden voorafgaand aan de prognose meer dan verdubbeld, mede door de vraag vanuit datacenters. De hogere kosten werken door in opslag, servers, netwerkapparatuur, pc’s en andere apparaten.

Gartner gebruikt hiervoor de term memflation: prijsinflatie die ontstaat door de ontwikkeling van geheugenprijzen en doorwerkt in de bredere hardwaremarkt.

Het onderzoeksbureau verwacht dat dit effect gedurende 2027 aanhoudt, voordat de hardwareprijzen beginnen te stabiliseren. Hogere gemiddelde verkoopprijzen ondersteunen de omzetgroei van de markt, maar maken technologie tegelijkertijd duurder voor afnemers. Gartner verwacht daarom dat de betaalbaarheid de vraag van eindgebruikers gedurende de prognoseperiode onder druk zet.

Voor IT-budgethouders betekent dit dat een gelijkblijvend investeringsbudget mogelijk minder hardware oplevert. Projecten die eerder financieel haalbaar waren, kunnen opnieuw moeten worden doorgerekend. Dat geldt onder meer voor serververnieuwing, opslaguitbreiding, netwerkmodernisering en de aanschaf van nieuwe werkplekapparatuur.

De gevolgen beperken zich bovendien niet tot de aanschafprijs. Wanneer hardwareprojecten duurder worden, kunnen organisaties proberen investeringen uit te stellen, capaciteit te consolideren of meer infrastructuur naar de cloud te verplaatsen. Iedere keuze heeft eigen financiële en contractuele consequenties.

Een cloudmigratie is bijvoorbeeld niet automatisch goedkoper wanneer hardware duurder wordt. De uitkomst hangt mede af van het gebruiksprofiel, de cloudtarieven, de looptijd van commitments, dataverkeer en de licentievoorwaarden van software die naar de cloud verhuist.

Daarom is het verstandig om hardwarekosten, cloudkosten en softwarelicenties gezamenlijk te beoordelen in plaats van ze als afzonderlijke budgetposten te behandelen.

Cloudgroei vraagt om strengere kostenbeheersing

De verwachte groei van Infrastructure as a Service onderstreept de toenemende rol van cloudinfrastructuur in de AI-economie. Gartner raamt de wereldwijde IaaS-uitgaven op 367 miljard dollar in 2027, tegenover 292 miljard dollar in 2026.

Deze ontwikkeling biedt organisaties flexibiliteit. Cloudcapaciteit kan sneller worden opgeschaald dan veel traditionele infrastructuur en maakt het mogelijk om nieuwe toepassingen te ontwikkelen zonder alle onderliggende hardware zelf te financieren.

Die flexibiliteit kent echter grenzen. Cloudcontracten bevatten vaak afspraken over looptijden, kortingen, minimale afname en vooraf toegezegde bestedingen. Wanneer de werkelijke vraag achterblijft bij de verwachtingen, kunnen organisaties betalen voor capaciteit of commitments die onvoldoende worden benut.

AI vergroot deze uitdaging. Het gebruik van modellen, dataplatforms en intensieve rekenprocessen kan leiden tot een variabel kostenpatroon dat moeilijker te voorspellen is dan traditionele infrastructuuruitgaven. Zonder duidelijke budgetverantwoordelijkheid en gebruiksrapportage kunnen de kosten sneller stijgen dan de gerealiseerde bedrijfswaarde.

Een effectieve cloudstrategie vraagt daarom om meer dan technische optimalisatie. Organisaties moeten ook beoordelen of hun contractuele verplichtingen passen bij de verwachte vraag, hoe kortingen zich verhouden tot daadwerkelijke afname en welke mogelijkheden er zijn om capaciteit of commitments bij veranderende omstandigheden aan te passen.

Daarbij is het onderscheid tussen kostenbesparing en risicobeheersing essentieel. Een laag tarief per eenheid is niet noodzakelijk de voordeligste keuze wanneer daar een omvangrijke afnameverplichting tegenover staat.

Voor CIO’s en FinOps-teams wordt het steeds belangrijker om financiële prognoses, technische capaciteitsplanning en contractbeheer op elkaar af te stemmen.

Software-uitgaven blijven groeien, maar de waarde moet aantoonbaar zijn

Gartner verwacht dat de wereldwijde software-uitgaven stijgen van 1.464 miljard dollar in 2026 naar 1.679 miljard dollar in 2027. Dat komt neer op een groei van 14,6 procent.

De cijfers laten zien dat de uitbreiding van infrastructuur niet losstaat van software-investeringen. AI-platforms, geïntegreerde cloudoplossingen en geavanceerde softwaresystemen maken deel uit van dezelfde investeringsgolf.

Voor enterprise-organisaties brengt dit een belangrijke vraag met zich mee: hoe wordt voorkomen dat de groei van software-uitgaven sneller verloopt dan het daadwerkelijke gebruik en de gerealiseerde waarde?

Softwareleveranciers breiden hun aanbod uit met AI-functionaliteit, nieuwe abonnementsvormen en geïntegreerde productbundels. Daardoor kan de commerciële beoordeling van een contract ingewikkelder worden. Een bundel kan aantrekkelijk lijken doordat meerdere functionaliteiten tegen één prijs worden aangeboden, maar dat voordeel is afhankelijk van de vraag of de organisatie die functionaliteiten werkelijk nodig heeft en gebruikt.

Het risico bestaat dat organisaties betalen voor mogelijkheden die slechts beperkt worden ingezet, terwijl aanvullende AI-functionaliteit tegelijkertijd nieuwe kosten of aanvullende voorwaarden met zich meebrengt.

Bij contractverlengingen is het daarom onvoldoende om alleen de prijs van het nieuwe aanbod met de bestaande factuur te vergelijken. Een goede analyse kijkt ook naar het feitelijke gebruik, de samenstelling van licentieprofielen, de overlap tussen producten en de contractuele gevolgen van wijzigingen.

Dit geldt in het bijzonder voor omvangrijke Microsoft-, Oracle-, SAP-, IBM- en VMware-contracten, waarbij licentiemodellen, technische afhankelijkheden en commerciële voorwaarden een grote invloed kunnen hebben op de totale kosten.

De verwachte groei van de softwaremarkt maakt onafhankelijke licentieanalyse daarmee niet minder relevant. Integendeel: naarmate meer functionaliteit in bestaande platforms wordt geïntegreerd, neemt het belang toe van een objectieve beoordeling van wat een organisatie daadwerkelijk nodig heeft.

AI verandert de verhouding tussen softwaregebruik en licentiekosten

Een ontwikkeling die niet rechtstreeks uit de Gartner-cijfers kan worden gekwantificeerd, maar wel relevant is voor de interpretatie ervan, is de mogelijke invloed van AI op traditionele softwarelicentiemodellen.

Veel enterprise-applicaties worden verkocht op basis van het aantal gebruikers, het gekozen abonnementsniveau of de omvang van de afgenomen capaciteit. AI-agents kunnen echter taken uitvoeren waarvoor organisaties voorheen meerdere medewerkers en applicaties nodig hadden.

Dat betekent niet automatisch dat bestaande licenties overbodig worden. Bedrijfskritische systemen blijven vaak noodzakelijk als bron van gestructureerde data, voor transactieverwerking, autorisatie, auditability en compliance. Wel kan de verhouding veranderen tussen het aantal menselijke gebruikers, het gebruik van software en de hoeveelheid werk die een applicatie ondersteunt.

Voor organisaties ontstaat daardoor een nieuwe onderhandelingsvraag: blijven de bestaande licentiemodellen aansluiten op de manier waarop software en AI daadwerkelijk worden gebruikt?

Afhankelijk van de leverancier en het product kunnen in de toekomst verschillende prijsmechanismen naast elkaar bestaan, zoals licenties per gebruiker, gebruiksgebaseerde tarieven, verbruikscredits en afzonderlijke modellen voor AI-agents. Welke modellen daadwerkelijk worden toegepast, verschilt per leverancier en contract.

De financiële impact is niet op voorhand positief of negatief. Wanneer AI het aantal benodigde gebruikerslicenties vermindert, kan dat besparingen opleveren. Wanneer de leverancier tegelijkertijd kosten introduceert voor AI-verbruik, aanvullende functionaliteit of afzonderlijke agents, kan een deel van dat voordeel verdwijnen.

Daarom moeten organisaties AI-investeringen niet uitsluitend beoordelen op productiviteitswinst. Ook de gevolgen voor licentieaantallen, verbruikskosten, contractuele flexibiliteit en leveranciersafhankelijkheid horen in de businesscase thuis.

Contractonderhandelingen worden belangrijker bij stijgende IT-uitgaven

Wanneer de IT-markt groeit en leveranciers hun AI-portfolio uitbreiden, neemt ook het belang toe van professioneel contractbeheer. Niet omdat hogere marktuitgaven automatisch leiden tot ongunstigere voorwaarden, maar omdat organisaties meer financiële verplichtingen aangaan in een markt waarin technologie, prijsmodellen en gebruikspatronen veranderen.

Een contract dat vandaag aansluit bij de verwachte behoefte, kan over twee jaar minder passend zijn. Dat geldt bijvoorbeeld wanneer AI sneller wordt ingevoerd dan gepland, infrastructuurgebruik achterblijft of een organisatie haar applicatieportfolio consolideert.

Bij enterprise-contracten verdienen daarom meerdere onderwerpen aandacht:

• Flexibiliteit: welke mogelijkheden bestaan er om licentieaantallen, capaciteit of productbundels gedurende de contractperiode aan te passen?
• Totale kosten: hoe ontwikkelen de kosten zich bij verschillende scenario’s voor groei, gebruik en AI-adoptie?
• Afnameverplichtingen: welke financiële consequenties ontstaan wanneer de organisatie minder afneemt dan verwacht?
• Licentiecompliance: sluiten de contractuele gebruiksrechten aan bij de technische inrichting en het feitelijke gebruik?
• Exit en afhankelijkheid: welke gevolgen heeft een overstap naar een andere oplossing voor data, workloads, licenties en contractuele verplichtingen?

De antwoorden verschillen per leverancier, product en contract. Juist daarom is het belangrijk om niet uitsluitend af te gaan op een standaardaanbod of een voorgestelde bundel.

Een onderhandeling die pas begint wanneer de verlengingsdatum nadert, laat bovendien vaak minder ruimte voor een grondige analyse van alternatieven. Door eerder inzicht te krijgen in gebruik, kosten en contractuele afhankelijkheden kunnen organisaties hun positie beter onderbouwen.

Wat moeten CIO’s en procurementteams nu doen?

De prognose van Gartner is geen reden om IT-budgetten zonder verdere analyse te verhogen. Zij is vooral een aanleiding om investeringsbeslissingen opnieuw te toetsen aan de strategische doelstellingen en de financiële ruimte van de organisatie.

Een praktische aanpak begint met een integraal overzicht van de belangrijkste IT-uitgaven. Breng hardware, cloudinfrastructuur, softwareabonnementen en supportcontracten samen in één financieel beeld. Maak daarbij onderscheid tussen vaste verplichtingen, variabele verbruikskosten en investeringen die nog kunnen worden aangepast.

Vervolgens is het verstandig om verschillende scenario’s door te rekenen. Wat gebeurt er wanneer hardwareprijzen langer hoog blijven? Hoe ontwikkelen de cloudkosten zich bij een snellere invoering van AI? En welke financiële gevolgen ontstaan wanneer softwaregebruik of het aantal benodigde licenties verandert?

Ook de contractkalender verdient aandacht. Een grote verlenging van een enterprise agreement kan een belangrijk moment zijn om licentiegebruik, prijsstructuren en toekomstige behoeften opnieuw te beoordelen. Hetzelfde geldt voor cloudcommitments die niet meer aansluiten bij de actuele vraag.

Ten slotte moeten financiële en operationele verantwoordelijkheden duidelijk zijn verdeeld. IT kan de technische behoefte beoordelen, procurement de commerciële voorwaarden analyseren en finance de financiële consequenties bewaken. Zonder gezamenlijke besluitvorming bestaat het risico dat een technisch aantrekkelijke investering uitmondt in een structureel ongunstige kostenverplichting.

De kern is dat organisaties niet alleen moeten sturen op de prijs van technologie, maar ook op de voorwaarden waaronder zij die technologie afnemen en de waarde die zij er daadwerkelijk uit halen.

Conclusie: groei vraagt om investeringsdiscipline

Gartner verwacht dat de wereldwijde IT-uitgaven in 2027 oplopen tot 7,35 biljoen dollar, een stijging van 15 procent ten opzichte van 2026. Vooral AI-infrastructuur, datacentersystemen, cloudplatforms en software dragen bij aan deze groei. Tegelijkertijd zorgen stijgende geheugenprijzen voor extra druk op hardwarebudgetten.

Voor ondernemingen betekent dit dat technologie-investeringen steeds nadrukkelijker moeten worden beoordeeld in samenhang met kostenbeheersing, licentiecompliance en contractuele flexibiliteit. Meer investeren in AI en cloud kan strategisch noodzakelijk zijn, maar biedt geen garantie op een beter financieel resultaat.

De organisaties die hun IT-uitgaven beheersbaar houden, zijn niet noodzakelijk de organisaties die het minst investeren. Het zijn de organisaties die hun investeringen onderbouwen met realistische scenario’s, hun contractuele verplichtingen begrijpen en regelmatig toetsen of hun licenties en cloudafspraken nog aansluiten bij de werkelijke behoefte.

De strategische uitdaging voor CIO’s is daarmee niet alleen toegang krijgen tot nieuwe technologie, maar ook voorkomen dat de financiering ervan leidt tot onnodige kosten en langdurige leveranciersafhankelijkheid.

BeSharp Experts ondersteunt organisaties met onafhankelijke analyse van softwarelicenties, cloudabonnementen en enterprise-contracten. Wilt u weten of uw huidige IT-contracten en licentieportfolio aansluiten bij uw toekomstige investeringsplannen? Een onafhankelijke contractanalyse kan inzicht geven in optimalisatiemogelijkheden, financiële risico’s en uw positie bij een volgende verlenging.

Veelgestelde vragen over de wereldwijde IT-uitgaven in 2027

Hoeveel bedragen de wereldwijde IT-uitgaven in 2027?

Gartner verwacht dat de wereldwijde IT-uitgaven in 2027 uitkomen op circa 7,35 biljoen dollar. Dat is 15 procent meer dan de geraamde 6,39 biljoen dollar in 2026.

Welke IT-segmenten groeien het sterkst in 2027?

Volgens Gartner groeien datacentersystemen met 55,5 procent en Infrastructure as a Service met 25,7 procent. Software groeit naar verwachting met 14,6 procent. Datacentersystemen zijn daarmee de grootste procentuele groeier van deze segmenten in 2027.

Waarom stijgen de IT-uitgaven zo sterk?

De belangrijkste aanjagers zijn investeringen in AI-infrastructuur, AI-geoptimaliseerde servers, cloudplatforms en AI-software. Organisaties breiden hun capaciteit uit om AI op grotere schaal toe te passen. Ook stijgende hardwareprijzen dragen bij aan de totale uitgaven.

Wat betekent memflation voor IT-budgetten?

Memflation verwijst naar prijsinflatie die samenhangt met stijgende geheugenprijzen. Volgens Gartner zijn geheugenprijzen in de voorafgaande twaalf maanden meer dan verdubbeld. Deze kosten werken door in onder meer servers, opslag, netwerkapparatuur en pc’s. Het effect zal naar verwachting gedurende 2027 aanhouden.

Wat betekenen de ontwikkelingen voor cloudkosten?

De groei van cloudinfrastructuur biedt schaalbaarheid, maar vergroot ook het belang van kostenbeheersing. Organisaties moeten letten op daadwerkelijk gebruik, contractuele commitments, afnameverplichtingen en de kosten van intensieve AI-workloads. Een laag eenheidstarief is niet altijd de voordeligste keuze wanneer de afnameverplichtingen niet bij de vraag passen.

Hoe kunnen organisaties hun softwarekosten beheersen bij toenemende AI-investeringen?

Organisaties kunnen beginnen met een analyse van licentiegebruik, contractvoorwaarden, productbundels en toekomstige behoeften. Daarnaast is het verstandig om verschillende AI- en cloudscenario’s door te rekenen en contractverlengingen ruim van tevoren voor te bereiden. Zo worden onnodige licentiekosten en ongunstige verplichtingen eerder zichtbaar.

Waarom is onafhankelijk licentieadvies relevant bij groeiende IT-uitgaven?

Onafhankelijk licentieadvies helpt organisaties om leveranciersvoorstellen te toetsen aan hun eigen gebruik, financiële doelstellingen en contractuele risico’s. Dit kan vooral relevant zijn bij grote Microsoft-, Oracle-, SAP-, IBM- en VMware-contracten, waar licentievoorwaarden en commerciële afspraken een aanzienlijke invloed kunnen hebben op de totale IT-kosten.

Bron

Gartner, Gartner Forecasts Worldwide IT Spending to Grow 15% in 2027, Totaling $7.35 Trillion, persbericht van 21 oktober 2026. De marktprognoses en groeipercentages in dit artikel zijn gebaseerd op de aangeleverde Gartner-publicatie. De aanbevelingen over licentiebeheer, cloud governance en contractonderhandelingen zijn een strategische interpretatie van de gevolgen voor enterprise-organisaties.